1980, de boekentoren , een rockzanger in spé voor Ché
maandag 29 december 2008
zaterdag 20 december 2008
Wrong exit in Painted Desert
plaat 26 uit een nieuwe aflevering van Hangar 84: 'Het geheim van Esther'
dinsdag 9 december 2008
Lincoln hates zombies
Lang geleden, druk, druk. Bezig met een opleiding DTP. Nieuw techniekjes geleerd. Tekening gemaakt in Chinese inkt, Photoshop en Illustrator. Wordt waarschijnlijk gepubliceerd in de Lincoln Hates Zombies GN. Opvolger van Jesus Hates Zombies.
Ik ben een grote zombie (slow moving ones) fan, daarom deze oefening.
Rob
vrijdag 28 november 2008
The Creeping Flesh
Hedenavond op uw televietoestel:
'Het kruipende vleesch'
(verzonnen titeltje)
bij een bizar kortverhaal van Danny Van Britsom getiteld 'De Volgende' voor Ché
woensdag 26 november 2008
Slaapmutsjes
Twee prentjes van voor het slapen gaan.
Eentje van gisteren en dat jongentje van zonet.
Die explosie is gemaakt met een zelfgemaakte 'brush' in photoshop.
Het jongentje in mijn favoriete tekenprogramma : paintshoppro. Jammer dat ze die zelfgemaakte brushes niet hebben in paintshoppro.
Eentje van gisteren en dat jongentje van zonet.
Die explosie is gemaakt met een zelfgemaakte 'brush' in photoshop.
Het jongentje in mijn favoriete tekenprogramma : paintshoppro. Jammer dat ze die zelfgemaakte brushes niet hebben in paintshoppro.
maandag 24 november 2008
Dial M for Mozart
Voor de expo 'Covered Up' (beschilderde LP-hoesen) in Rotterdam door Shop Around.
Info:http://shop-around.nl/
vrijdag 21 november 2008
SF cover
Ben deze week een SF cover aan het maken.
Had bijna deze opdracht terug kwijtgespeeld.
Ik heb met mijne stoeme kop onderstaande schets als idee doorgestuurd.
Helaas kende de uitgeverij mijn werk niet, dus dachten ze natuurlijk: "Bweuk!!!".
Al goed dat ik nog de kans heb gekregen om hen effe rap een virtuele rondleiding op mijne site te geven.
Soit. Ik ben het soort mens dat 13 stoemiteiten in een dozijn begaat maar er toch bij een twaalftal zonder kleerscheuren doorkom.
Grappig detail : de (bijna) afgewerkte versie hieronder is ontstaan door het geleidelijk aan uitwerken van dezelfde gruwelijke schets.
Ik vraag me af over er veel tekenaars zo extreem als ik vertrekken van gruwelijke schetsen en dan echt traag en beetje bij beetje dat verbeteren. Ik heb soms het gevoel dat ik helemaal niet kan tekenen, maar...heel koppig kan blijven en blijven corrigeren!
Soit: Machiavelli!
De gruwelijke schets.
De 80% af versie. (de figuur gaat nog flink verkleind worden om ruimte te maken voor titel en andere figuren)
Had bijna deze opdracht terug kwijtgespeeld.
Ik heb met mijne stoeme kop onderstaande schets als idee doorgestuurd.
Helaas kende de uitgeverij mijn werk niet, dus dachten ze natuurlijk: "Bweuk!!!".
Al goed dat ik nog de kans heb gekregen om hen effe rap een virtuele rondleiding op mijne site te geven.
Soit. Ik ben het soort mens dat 13 stoemiteiten in een dozijn begaat maar er toch bij een twaalftal zonder kleerscheuren doorkom.
Grappig detail : de (bijna) afgewerkte versie hieronder is ontstaan door het geleidelijk aan uitwerken van dezelfde gruwelijke schets.
Ik vraag me af over er veel tekenaars zo extreem als ik vertrekken van gruwelijke schetsen en dan echt traag en beetje bij beetje dat verbeteren. Ik heb soms het gevoel dat ik helemaal niet kan tekenen, maar...heel koppig kan blijven en blijven corrigeren!
Soit: Machiavelli!
De gruwelijke schets.
De 80% af versie. (de figuur gaat nog flink verkleind worden om ruimte te maken voor titel en andere figuren)
zaterdag 1 november 2008
Romeo en Julia
Op deze bombastische tonen heb ik onderstaand prentje zitten inkten.
Waarom een scan halverwege?
Wel...ik kick namelijk op onafgewerkte stripprenten. Ik zie graag 'the-making-of' van collega's waar je duidelijk de podloodlijnen, de tipex en de weggekraste fouten ziet.
Waarom een scan halverwege?
Wel...ik kick namelijk op onafgewerkte stripprenten. Ik zie graag 'the-making-of' van collega's waar je duidelijk de podloodlijnen, de tipex en de weggekraste fouten ziet.
dinsdag 28 oktober 2008
De Pijl naar Ukkel
M'n zus schreef mee aan dit Expo 58 boek.
De link met de Pijl van Expo 58 en de fifties architectuur in Ukkel.
voor meer info: linkje
boek kost 15 Euro
maandag 27 oktober 2008
zondag 19 oktober 2008
Pulp Deluxe op de Boekenbeurs
En het is weer zover : op 31 oktober gaat de 72ste Boekenbeurs van start met naar goede gewoonte ook terug een aantal Pulp Deluxe-auteurs die er komen signeren.
vrijdag 31 oktober
13u-17u Yorick Van Roye (Standaard Uitgeverij - 404)
13u-14u30 Stedho (Standaard Uitgeverij - 403)
15u-17u Stedho (Abimo - 101)
zaterdag 1 november
13u-16u Randall.c (Pinceel - 115)
11u-15u Freek van Haagen (Standaard Uitgeverij - 404)
11u-15u Yorick Van Roye (Standaard Uitgeverij - 404)
zaterdag 8 november
11u-17u Steven Dupré (Imapress - 426)
13u-16u Randall.c (Pinceel - 115)
14u-17u Pieter van Oudheusden (De Eenhoorn - 234)
dinsdag 11 november
14u-17u Pieter van Oudheusden (De Eenhoorn - 234)
En hier kan je nog een podcast downloaden van het panelgesprek Striprotten vs. Jonge wolven van vorig jaar met naast Pulp Deluxer Brecht Evens ook nog Conz, Nix en Jan Bucquoy.
woensdag 15 oktober 2008
Modeltekenen
Na...bijna twee decennia terug voor 't eerst model getekend.
In een klein kamertje met zes man op elkaar gepropt.
Ik bespaar u de eerste en slechtste krabbels.
Het papier is 100% gerecycleerd zuurvrij schetspapier van Schoellershammer. In 't echt is het lichtgrijzer dan op deze scans met verhoogd contrast. Ik heb een stukje papier half afgedekt onder een glazen koepel gelegd. Na een week nog geen verbleking of verbruining. Grappig is dat in het grijs-bruine papier spikkels van allerlei kleuren te zien zijn. Het is vrij ruw en dus ook geschikt voor krijt en pastel.
In een klein kamertje met zes man op elkaar gepropt.
Ik bespaar u de eerste en slechtste krabbels.
Het papier is 100% gerecycleerd zuurvrij schetspapier van Schoellershammer. In 't echt is het lichtgrijzer dan op deze scans met verhoogd contrast. Ik heb een stukje papier half afgedekt onder een glazen koepel gelegd. Na een week nog geen verbleking of verbruining. Grappig is dat in het grijs-bruine papier spikkels van allerlei kleuren te zien zijn. Het is vrij ruw en dus ook geschikt voor krijt en pastel.
zondag 5 oktober 2008
Zondagspostkaart
Prentje van deze regenachtige namiddag.
Podloodschets zag er belovend uit maar...
De figuur zit niet goed ineen (rechterbil kleiner dan linkerbil en niet echt een mooie vrouwelijke figuur) en daarom heb ik maar wat 'vrije grafiek' rond de figuur gekrabbeld.
En de kleuren zijn tja...te disco naar mijn smaak.
Hier maak ik nog wel eens een tweede versie van.
Podloodschets zag er belovend uit maar...
De figuur zit niet goed ineen (rechterbil kleiner dan linkerbil en niet echt een mooie vrouwelijke figuur) en daarom heb ik maar wat 'vrije grafiek' rond de figuur gekrabbeld.
En de kleuren zijn tja...te disco naar mijn smaak.
Hier maak ik nog wel eens een tweede versie van.
dinsdag 30 september 2008
zondag 28 september 2008
De Vigilantes komen eraan !
Op woensdag 8 oktober verschijnt bij Standaard Uitgeverij het eerste deel van VIGILANTES, geschreven en getekend door Yorick Van Roye en Freek Van Haagen. ALTER EGO wordt het eerste deel in een trilogie en volgt de hellevaart van de freerunner Ben in zijn zoektocht naar de Vigilantes, een urban legend over een groep moderne stadsavonturiers. De eerste sfeerbeelden en previewpagina's zijn nu te bekijken op www.vigilantes.be en op de Facebookpagina van Vigilantes.
woensdag 24 september 2008
maandag 15 september 2008
dinsdag 9 september 2008
zaterdag 6 september 2008
woensdag 3 september 2008
Persia
Kleurboekprentjes van de voorbije twee dagen met als (vaag) thema Persische stilering.
Ik heb bij deze het pastelpodlood ontdekt als goeie snelle en vrij gelijkmatige inkleurder op half-ruw papier.
Ik heb bij deze het pastelpodlood ontdekt als goeie snelle en vrij gelijkmatige inkleurder op half-ruw papier.
zondag 24 augustus 2008
Elisabitch I
Op een dag, een jaartje geleden zat ik in de zetel te niksen en plots kwamen er flarden van een toneelstukje in mij op. Al was het een zeer dialoogrijk ding, ik zag voornamelijk beelden. Alles speelt zich af aan het Engelsche hof, in de zogenaamde "Privy Chamber".
Ik ben daarop blijven doorfantaseren en momenteel heb ik 5 personages, een decor, enkele vage scenes...maar nog steeds geen deftige dialogen (op wat flarden na).
Ik heb geen haast, het is tenslotte maar bezigheidstherapie:)
Hooguit wordt het een boekje met een storyboard waarbij het toneelstuk louter een alibi voor het boekje is en niet bedoeld is om ooit uitgevoerd te worden.
Het zou trouwens maar een 10-tal minuten duren. Van de soep en de kolen dus.
Maar vandaag heb ik een eerste 4 prentjes getekend voor dit 'storyboard'.
Mag ik u voorstellen :
"Queen Elisabitch, the First (and probably the last)"
een toneelstukje van 10 minuten met 5 personages, Queen Elisabitch, twee giftige roddeltantes als hofdames en twee strandjanetten als lakijen.
Het decor is een matzwarte muur met 3 gaten. De 'kraag' van Elisabitch zijn LEDs die kunnen flikkeren als een kermisattractie (als ze geirriteerd is of zo). Elke actrice kan haar hoofd door een van de gaten steken door een pedaal neer te duwen die de rekband voldoende opentrekt. Om comfortabel te kunnen acteren zitten ze in een soort massagestoel zodat ze met de armen en de romp kunnen leunen.
Ik weet het, ik weet het. Waar ik toch allemaal mijn tijd mee verdoe.
Ik ben daarop blijven doorfantaseren en momenteel heb ik 5 personages, een decor, enkele vage scenes...maar nog steeds geen deftige dialogen (op wat flarden na).
Ik heb geen haast, het is tenslotte maar bezigheidstherapie:)
Hooguit wordt het een boekje met een storyboard waarbij het toneelstuk louter een alibi voor het boekje is en niet bedoeld is om ooit uitgevoerd te worden.
Het zou trouwens maar een 10-tal minuten duren. Van de soep en de kolen dus.
Maar vandaag heb ik een eerste 4 prentjes getekend voor dit 'storyboard'.
Mag ik u voorstellen :
"Queen Elisabitch, the First (and probably the last)"
een toneelstukje van 10 minuten met 5 personages, Queen Elisabitch, twee giftige roddeltantes als hofdames en twee strandjanetten als lakijen.
Het decor is een matzwarte muur met 3 gaten. De 'kraag' van Elisabitch zijn LEDs die kunnen flikkeren als een kermisattractie (als ze geirriteerd is of zo). Elke actrice kan haar hoofd door een van de gaten steken door een pedaal neer te duwen die de rekband voldoende opentrekt. Om comfortabel te kunnen acteren zitten ze in een soort massagestoel zodat ze met de armen en de romp kunnen leunen.
Ik weet het, ik weet het. Waar ik toch allemaal mijn tijd mee verdoe.
zaterdag 23 augustus 2008
vrijdag 1 augustus 2008
Nieuwe site - nieuw schetsboekje
Mijn vernieuwde site staat sinds vandaag online: http://kristofspaey.pulpdeluxe.beMét nieuws over mijn nieuw schetsboekje dat ik zal presenteren op de beurs van Valkenswaard (zaterdag en zondag). Je kan al enkele schetsen eruit bekijken onder de rubriek 'prenten'.
De rest is voor 30 en 31 augustus 2008 op het Stripspektakel van Valkenswaard! :)
maandag 28 juli 2008
The Headsman
Dit is een 1-pagina stripje getekend door Olivia Pelaez, het scenario is helemaal van mij. :) Het plan is om samen een langere strip te maken...
zondag 20 juli 2008
Rob goes mad in Antwerp
Donderdag 24 juli, Cafe Capital, Antwerpen, Rubenslei 37.Bar jeudi: art expo, antwerp DJs, cava actie, food lounge and jeux de boules.
Elke donderdag van de zomermaanden met elke week nieuwe DJs en kunstenaars.
Deze week ben ik aan de beurt en een zekere Kathleen Steegmans.
Verwacht opgeblazen tekeningen tot A0 formaat, originele stripplaten naast ingekleurde stripplaten, kleine pentekeningen en veel leut en plezier in Antwerpen.
Wie goesting heeft om donderdag eens wat kunst, cultuur en muziek op te snuiven. 't Is te doen in Cafe Capital in het stadspark van Antwerpen.
inkom is gratis, het eten is €20.
zaterdag 19 juli 2008
woensdag 16 juli 2008
zondag 6 juli 2008
Rip Sterling vs de Nazi Ninjas
Rip Sterling verkleed als een Duitse jonkvrouwe in het hol van de leeuw.
Cheers, Rob
dinsdag 1 juli 2008
De vijf geboden.
In een vorig postje had ik beloofd om het te hebben over conformiteit in de strip.
Ziehier mijn schuldvereffening.
Om te beginnen, de striptaal zelf. Een strip bestaat uit pagina's met prentjes die sequentiele momentopnames van het verhaal geven, waarbij tekstballonnen gebruikt worden om dialogen weer te geven en klanknabootsingen voor andere geluiden.
Zowat elke strip beantwoord hieraan. Conformiteit?
Ik denk het niet. Zoals ik al zei gaat het hier om een 'taal' en daarom geloof ik dat het best is niet teveel hiervan af te wijken. Als je dat wel doet is dat te vergelijken met een geschreven boek waarbij de schrijver zijn eigen taaltje heeft uitgevonden. Heel knap natuurlijk, maar geen kat kan het lezen.
Net zo met de strip : zodra je begint te experimenteren met de typische beeldtaal van het stripverhaal door de kaders en de tekstballonnen weg te laten kom je in de problemen. Hoe meer 'experiment' hoe moeilijker het verhaal te lezen zal zijn.
Toch zijn er in de literatuur pareltjes van 'eigen taal' te vinden. Ik denk vooral aan A Clockwork Orange van Anthony Burgess, waarin een heel eigen futuristisch taaltje word gebezigd dat bestaat uit fictieve mode-woorden, vaak uit het Russisch geplukt. De eerste pagina's zijn niet te lezen. Je verdwaalt in termen als moloko bar (milk bar) en appy polly logies (apologies). Toch heb je geen woordenboek nodig want geleidelijk aan leer je het taaltje. (nochtans hebben veel uitgaven een vertaalde woordenlijst achteraan)
Maar het zijn uitzonderingen van schrijvers die dit tot een goed einde kunnen brengen. Vergeet niet : Burgess was polyglot en linguist.
Ik bespaar u een opsomming van strips die de grenzen van de striptaal proberen af te tasten - een paar Pulpers zijn hier goede voorbeelden van.
Ik heb namelijk geen enkel probleem met zowel diegenen die zich zeer strikt aan de taal houden - zij leveren heel erg leesbare strips op - alsook diegenen die de grens van de striptaal aftasten - zij leveren een soort puzzels af.
Meer moeite heb ik met de conformiteit van stijl in de strips.
Ik ga een specifiek voorbeeld viseren, maar in feite is elke stripstijl helaas even representatief.
De Graphic Novel.
U kent hem wel, of u leeft op een andere wereld. De Graphic Novel is de laatste grote hype van de Strip. Zelf heb ik er ook een pak in mijn boekenkast staan.
Het valt mij op dat ze nagenoeg allemaal beantwoorden aan een 5-tal criteria.
1. Zwart-wit
2. In boekvorm (klein maar dik)
3. Eenvoudig getekend
4. (Auto-)biografisch
5. Politiek/religieus
Is het echt zo eenvoudig ? Laten we even de proef op de som nemen en een aantal Grote Voorbeelden aan de criteria toetsen:
* Maus 5/5
* Blankets 5/5
* Persepolis 5/5
* De Maagd en de neger 4/5 (...want niet in boekvorm)
Ze worden allemaal beschouwd als meesterwerkjes (dat betwist ik niet), maar eigenaardig genoeg hebben de criteria waaraan al deze boeken beantwoorden niks met kwaliteit te maken. Het zijn slechts stijlkenmerken of erger, slechts drukkers-kenmerken !
Helaas wordt het uiterlijke van de Graphic Novell zo staalhard gelinkt aan het Literaire dat alles wat er NIET uitziet als een graphic novel per definitie ook niet langer als literatuur wordt beschouwd. Het risico bestaat zelfs dat - God beware ons - een stripauteur misschien wel voor de bovengenoemde uiterlijke kenmerken gaat kiezen om zijn nieuwste creatie al bij voorbaat extra prestige te geven!
Blijkbaar is de striplezer al vergeten dat nog niet zoveel decennia geleden er stripreeksen bestonden zoals 'Wordt Vervolgd Romans' en 'Een strip, een auteur' beide van Casterman. Veel van deze werkjes zijn naar mijn aanvoelen even goed en soms zelfs beter dan bovengenoemde Graphic Novels. En toch is het label 'Literair' pas echt bij de strip doorgedrongen door de Graphic Novel hype.
Waar is de tijd dat Umberto Eco zei dat Vittorio Giardino echte Literatuur maakt.
En uitgerekend Giardino's strips zijn zo conventioneel als wat. Niks Graphic Novel.
Maar genoeg hierover. Laat ik nog wat verder werken aan avonturenverhaaltjes.
Ziehier mijn schuldvereffening.
Om te beginnen, de striptaal zelf. Een strip bestaat uit pagina's met prentjes die sequentiele momentopnames van het verhaal geven, waarbij tekstballonnen gebruikt worden om dialogen weer te geven en klanknabootsingen voor andere geluiden.
Zowat elke strip beantwoord hieraan. Conformiteit?
Ik denk het niet. Zoals ik al zei gaat het hier om een 'taal' en daarom geloof ik dat het best is niet teveel hiervan af te wijken. Als je dat wel doet is dat te vergelijken met een geschreven boek waarbij de schrijver zijn eigen taaltje heeft uitgevonden. Heel knap natuurlijk, maar geen kat kan het lezen.
Net zo met de strip : zodra je begint te experimenteren met de typische beeldtaal van het stripverhaal door de kaders en de tekstballonnen weg te laten kom je in de problemen. Hoe meer 'experiment' hoe moeilijker het verhaal te lezen zal zijn.
Toch zijn er in de literatuur pareltjes van 'eigen taal' te vinden. Ik denk vooral aan A Clockwork Orange van Anthony Burgess, waarin een heel eigen futuristisch taaltje word gebezigd dat bestaat uit fictieve mode-woorden, vaak uit het Russisch geplukt. De eerste pagina's zijn niet te lezen. Je verdwaalt in termen als moloko bar (milk bar) en appy polly logies (apologies). Toch heb je geen woordenboek nodig want geleidelijk aan leer je het taaltje. (nochtans hebben veel uitgaven een vertaalde woordenlijst achteraan)
Maar het zijn uitzonderingen van schrijvers die dit tot een goed einde kunnen brengen. Vergeet niet : Burgess was polyglot en linguist.
Ik bespaar u een opsomming van strips die de grenzen van de striptaal proberen af te tasten - een paar Pulpers zijn hier goede voorbeelden van.
Ik heb namelijk geen enkel probleem met zowel diegenen die zich zeer strikt aan de taal houden - zij leveren heel erg leesbare strips op - alsook diegenen die de grens van de striptaal aftasten - zij leveren een soort puzzels af.
Meer moeite heb ik met de conformiteit van stijl in de strips.
Ik ga een specifiek voorbeeld viseren, maar in feite is elke stripstijl helaas even representatief.
De Graphic Novel.
U kent hem wel, of u leeft op een andere wereld. De Graphic Novel is de laatste grote hype van de Strip. Zelf heb ik er ook een pak in mijn boekenkast staan.
Het valt mij op dat ze nagenoeg allemaal beantwoorden aan een 5-tal criteria.
1. Zwart-wit
2. In boekvorm (klein maar dik)
3. Eenvoudig getekend
4. (Auto-)biografisch
5. Politiek/religieus
Is het echt zo eenvoudig ? Laten we even de proef op de som nemen en een aantal Grote Voorbeelden aan de criteria toetsen:
* Maus 5/5
* Blankets 5/5
* Persepolis 5/5
* De Maagd en de neger 4/5 (...want niet in boekvorm)
Ze worden allemaal beschouwd als meesterwerkjes (dat betwist ik niet), maar eigenaardig genoeg hebben de criteria waaraan al deze boeken beantwoorden niks met kwaliteit te maken. Het zijn slechts stijlkenmerken of erger, slechts drukkers-kenmerken !
Helaas wordt het uiterlijke van de Graphic Novell zo staalhard gelinkt aan het Literaire dat alles wat er NIET uitziet als een graphic novel per definitie ook niet langer als literatuur wordt beschouwd. Het risico bestaat zelfs dat - God beware ons - een stripauteur misschien wel voor de bovengenoemde uiterlijke kenmerken gaat kiezen om zijn nieuwste creatie al bij voorbaat extra prestige te geven!
Blijkbaar is de striplezer al vergeten dat nog niet zoveel decennia geleden er stripreeksen bestonden zoals 'Wordt Vervolgd Romans' en 'Een strip, een auteur' beide van Casterman. Veel van deze werkjes zijn naar mijn aanvoelen even goed en soms zelfs beter dan bovengenoemde Graphic Novels. En toch is het label 'Literair' pas echt bij de strip doorgedrongen door de Graphic Novel hype.
Waar is de tijd dat Umberto Eco zei dat Vittorio Giardino echte Literatuur maakt.
En uitgerekend Giardino's strips zijn zo conventioneel als wat. Niks Graphic Novel.
Maar genoeg hierover. Laat ik nog wat verder werken aan avonturenverhaaltjes.
woensdag 25 juni 2008
Rip Sterling deel2
This is one mad coockie!!Imagine this in't heel groot in Cafe Capital in Antwerpen, verontrustend hé?
Meer info volgt...
Rob
donderdag 19 juni 2008
Nonnen en nurses
illu voor Ché bij Africano-verhaal in 1959. Maar gelijkertijd ook een auditie voor Hangar 84 perso's :-)
zondag 15 juni 2008
vrijdag 13 juni 2008
De canvascollectie
Rachel Agnew, winnares van de publieksprijs van de Canvascollectie heeft niet zo lang geleden in de Mekanik geexposeerd.
Voila, de link met strips is gelegd :)
Maar eigenlijk wil ik het hebben over een tendens die mij opvalt bij het overlopen van de laureaten.
Ik omschrijf kort de winnende werkjes die door een jury werden geselecteerd.
* Ovalen familiefoto, jaren zeventig/tachtig met meisje in witte jurk met daarnaast een foto van een plaasteren meisje in witte jurk in een voortuintje (stijl tuinkabouter).
* Een vaag schilderij van een kind dat een geitje in de armen houdt in een ovalen kader.
* een presentatiedoos met een foto van een meisje (een slachtoffertje uit Beslan) met daarnaast het echte truitje dat dat meisje op die foto draagt.
* Een schilderij in Roger Raveel stijl van een meisje dat een roze bubblegum blaast en een schilderij van twee jongens, de ene met een rode klown neus en de andere met een pleister op de neus.
Het valt mij op hoe gelijkend al deze werken zijn.
1. Allemaal kinderen !
2. Allemaal in Tuymans/Raveel/Borremans achtige stijl.
3. Allemaal naar foto (zo lijkt het toch)
4. Allemaal nostalgisch van sfeer, ja zelfs sentimenteel, maar dan met een 'vragende' ondertoon, al dan niet politiek.
Ik kan al deze werkjes wel apprecieren, daar wil ik het dus niet over hebben.
Wat mij vooral opvalt is de conforme smaak van de verschillende jury's.
Hedendaagse kunst is voorbij het 'schokkeren' en neigt nu fameus naar puur (op het randje van of erover) sentiment.
En zoals steeds in de kunstgeschiedenis is kunst vooral het bewijs van conforme smaak, van modes, hypes en trends. Kortom, kunst is het bewijs dat we kuddebeesten zijn. Bedenk : moest iedereen door de geschiedenis heen hoogst persoonlijk eigen smaak laten gelden, zonder rekening te houden met wat anderen denken, dan zou er niet zoiets als 'Kunstgeschiedenis' bestaan omdat heel de boel dan trendloos, dus verhaalloos en rode-draad-loos zou zijn. Stel het je maar voor : impressionisten naast abstracten, naast hyper-realisten en dat allemaal reeds in de middeleeuwen.
In feite zou ik het zo liever hebben, want ik hou niet van trends en modes.
Conformiteit, ik haat het. (een beetje toch)
En om toch terug de link te leggen naar de strip : de strip is een ENORM conform medium, maar daarover later meer.
Voila, de link met strips is gelegd :)
Maar eigenlijk wil ik het hebben over een tendens die mij opvalt bij het overlopen van de laureaten.
Ik omschrijf kort de winnende werkjes die door een jury werden geselecteerd.
* Ovalen familiefoto, jaren zeventig/tachtig met meisje in witte jurk met daarnaast een foto van een plaasteren meisje in witte jurk in een voortuintje (stijl tuinkabouter).
* Een vaag schilderij van een kind dat een geitje in de armen houdt in een ovalen kader.
* een presentatiedoos met een foto van een meisje (een slachtoffertje uit Beslan) met daarnaast het echte truitje dat dat meisje op die foto draagt.
* Een schilderij in Roger Raveel stijl van een meisje dat een roze bubblegum blaast en een schilderij van twee jongens, de ene met een rode klown neus en de andere met een pleister op de neus.
Het valt mij op hoe gelijkend al deze werken zijn.
1. Allemaal kinderen !
2. Allemaal in Tuymans/Raveel/Borremans achtige stijl.
3. Allemaal naar foto (zo lijkt het toch)
4. Allemaal nostalgisch van sfeer, ja zelfs sentimenteel, maar dan met een 'vragende' ondertoon, al dan niet politiek.
Ik kan al deze werkjes wel apprecieren, daar wil ik het dus niet over hebben.
Wat mij vooral opvalt is de conforme smaak van de verschillende jury's.
Hedendaagse kunst is voorbij het 'schokkeren' en neigt nu fameus naar puur (op het randje van of erover) sentiment.
En zoals steeds in de kunstgeschiedenis is kunst vooral het bewijs van conforme smaak, van modes, hypes en trends. Kortom, kunst is het bewijs dat we kuddebeesten zijn. Bedenk : moest iedereen door de geschiedenis heen hoogst persoonlijk eigen smaak laten gelden, zonder rekening te houden met wat anderen denken, dan zou er niet zoiets als 'Kunstgeschiedenis' bestaan omdat heel de boel dan trendloos, dus verhaalloos en rode-draad-loos zou zijn. Stel het je maar voor : impressionisten naast abstracten, naast hyper-realisten en dat allemaal reeds in de middeleeuwen.
In feite zou ik het zo liever hebben, want ik hou niet van trends en modes.
Conformiteit, ik haat het. (een beetje toch)
En om toch terug de link te leggen naar de strip : de strip is een ENORM conform medium, maar daarover later meer.
donderdag 12 juni 2008
Stem voor de Plastieken Plunk Publieksprijs !
Best ook hier eens wat reclame maken >> de de PéPé Soirée van 12 juli 2008 in de Mekanik in Antwerpen wordt de eerste Plastieken Plunk uitgereikt voor het beste kortverhaal op Pulp Deluxe of in Plots. Voor Pulp Deluxe zijn dit jaar genomineerd : Pinda (Aleize), Randall.c (Slaapkoppen - In een put), Brecht Evens (Pinokkio) en Robbert Damen & Dieter Rogiers (De Schaduw van de Klauw). Voor Plots haalden Swahili & Peter Moerenhout (Brief van een onbekende), Sébastien Conard & Jelle Joseph (Illusionista), Chuck Groenink (De vijver) en Steven De Rie (De verzoening) de shortlist.
En zelf kan je ook je stem uitbrengen voor de Plastieken Plunk Publieksprijs >> http://pulpdeluxe.be/site/pepesoiree/stemmen/
En verdere info over de PéPé Soirée kan je lezen op http://PlotsPlus.PulpDeluxe.be
En zelf kan je ook je stem uitbrengen voor de Plastieken Plunk Publieksprijs >> http://pulpdeluxe.be/site/pepesoiree/stemmen/
En verdere info over de PéPé Soirée kan je lezen op http://PlotsPlus.PulpDeluxe.be
Abonneren op:
Posts (Atom)