Lijntjes

In het virtuele doch rokerige stamcafe van de Pulp tekenaars wordt al eens een mapje met nieuw werk opengegegooid op een digitaal plakkerige toog.
Tussen pint en pot zegt iedereen zijn gedacht.
Ik zit meestal wat afzijdig een thee te drinken en zwijg in alle kompjoetertalen.
Maar dees keer kon ik het niet laten en nam ik in bescherming wat ik zelf al langer koester :

Pamplet voor de Fijne Lijntjes

Ik zeg het fijntjes
maar 'k hou van die dunne lijntjes.
Elk etser zal het weten :
voor die lijntjes moet je zweten.
Een naald op een kop'ren plaat,
geen printer evenaart dit resultaat.

Zo bracht zelfs Hergé de inkleurder van z'n stuk :
"Maar man toch, die nuances gaan verlor'n in de druk !"
Al heeft het wel iets heel naiefs,
lang leve subtiliteit in 't tekenen of ander creatiefs.

'n pleidooi voor Van Eyck in elk van ons,
'n houten paneel bedekt met dons.
Al mag 't voor mij ook Oosters zijn,
of zelfs Joost Swarte's Klare Lijn.

Zo stond gister'n nog voor mijn ogen,
een schoonheid te dansen in reg'nbogen.
Haar sierlijkheid was zo fluwijntjes,
en 'k fluisterde : 'k hou wel van die fijne lijntjes...