Nog een schetsje van Nelli die naar een dvd kijkt (dan blijft ze een poosje stilzitten dus das makkelijker), "Sharktales" bekijkt ze, mmja een paar grappige scenes maar als ge mijn gedacht vraagt: ik vind Finding Nemo beter qua onderwateranimatiefilm. De plant is een prachtige hibiscus, ik heb al een paar pogingen achter de rug om hem proper te tekenen, het wil vooralsnog nog niet lukken maar het gaat al beter dan voorheen. Door de het soort zetel en door het raam hoog te maken lijkt het alsof Nelli in een hele sjieke ruimte zit, vind ik.
En dan een paar metro- en treintekeningen van eergisteren (toen we dus op de metro en de trein zaten!), altijd gezellig dat soort dingen want er zijn veel verschillende koppen en types op een hoopje, en ze blijven relatief stil zitten. De kunst hier is van discreet te tekenen, ik vind het vervelend als ik merk dat mensen weten dat ik hen aan het tekenen ben, dus ik kijk dikwijls maar met een half oog naar mijn onderwerp, ofwel maar met een half oog naar mijn tekenboekje, zo van dat ge mij dan wel naar u ziet kijken terwijl ik een boekske in mijn pollen heb, maar ge ziet dat ik een wazige blik in mijn ogen heb dus ge kunt u voorstellen dat ik in mijn boekje rekensommen aan het bedenken ben, of een of ander plan aan het uitwerken en dat ik daarover wat wazig zit te ponderen, zo denk ik dan dat ik er uit zie (terwijl achter mijn wazige blik een arendsoog messcherp en trefzeker al uw lijnen monstert, analyseert en vastlegt (natuurlijk!) (hahaa!!!))
ge laat het maar weten als ik ermee moet stoppen, oké
ja die wazige blik ken ik ook :) want als het model je doorheeft zit je wél nog 'n hele tijd met 'm op de trein.
BeantwoordenVerwijderenslapende mensen zijn daarom makkelijker te tekenen, maar hop: zodra je echt onbeschaamd en in volle concentratie aan het kijken bent wordt ie plots wakker en kijkt je recht aan.
schrikken
Tiens, ben ik dan de enige die zich daar mee amuseert met meisjes te tekenen die dat dan wel doorhebben, maar dat niet willen laten blijken. En dan beginnen te frullen aan hun haar, hun blik omlaag slagen en dan, wanneer mijn ogen terug naar mijn blad gaan, opkijken en geflatteerd en lichtjes blozend in mijn richting uitkijken.
BeantwoordenVerwijderenAch, het tekenaarsschap kan mooi zijn. :)
(de eerlijkheid gebied me van te zeggen dat het wel al een jaar geleden is dat ik zo nog van die streken heb uitgehaald, maar toen zat ik ook 2 uur op de trein naar Mol en terug. Wat moet je dan doen? :) )
Ik heb een boekje van een amerikaanse straatfotograaf, waarin hij beschrijft hoe hij 'oefende' om mensen op straat te durven fotograferen.
BeantwoordenVerwijderennee niet stoppen niet stoppen
BeantwoordenVerwijderen