En kijk! Dat tuinhuis is eigenlijk mijn atelier.
En dat meisje is mijn dochter, wiens neus in werkelijkheid toch aanzienlijk kleiner is. Het was jaren geleden dat ik nog naar waarneming getekend had.
En dankzij Bruno' hulp staat het hier ook.
Dat vreemde mannetje ben ik, gezien door de ogen van en getekend door de hand van mijn wraaklustige dochter.
tip : geen spaties gebuiken in de benaming van je jpegs. ;-) Zal het rap even fiksen.
BeantwoordenVerwijderenWaarvoor hartelijk dank. Ik zal het onthouden in 't vervolg
BeantwoordenVerwijderenah, zo ziet jouw zweethuis eruit dus :)
BeantwoordenVerwijderenen exáct zo, vermoedelijk :)
BeantwoordenVerwijderenjeemig!
oh ja, wat mooie boomkes! als Steven maar duizenden bladertjes kan tekenen is ie content!
BeantwoordenVerwijderenEen of andere geleerde professor beweerde onlangs op de BBC dat kunst in de eerste plaats steunt op overdrijving en het benadrukken van elementen die ons mooi toeschijnen of opvallen. Dus als de dochter opmerkingen maakt over haar neus, dan moet je gewoon zeggen dat je hem benadrukt hebt omdat het toch een bijzonder aantrekkelijke neus is.
BeantwoordenVerwijderenBlaadjes? In dit geval zijn het gewoon wat krabbeltjes, eigenlijk. En mijn dochter is nog te jong om zich zorgen te maken over het formaat van eender welk lichaamsdeel. Ze heeft in ruil nog een portret van mij getekend. Ik weet niet of ze wraak wou nemen voor die neus....
BeantwoordenVerwijderenEr schuilt een ware Piccasa in je dochter, Steven!
BeantwoordenVerwijderenZe noemen hier allemaal Steven, haal nu nog Lectrr binnen en 't zijn er vier...
die neus van jou is daarentegen als 2 druppels water...
BeantwoordenVerwijderenDe Magnificent Stevens?
BeantwoordenVerwijderenIk weet niet hou oud je dochter is, maar ik zou gezworen hebben dat dit gemaakt was door een volwassen karikatuurtekenaar. En een goeie.
BeantwoordenVerwijderen